Oud & Nieuw bestaat niet. Toch?

Tijd is een illusie - hoeveel wijsbegerige mensen hebben ons dat inmiddels uitgelegd. Er bestaan, of bestonden, mensen die zich bevinden in 'dat gebied waar geen vocabulaire voor bestaat', die ragfijn een inzicht kunnen verwoorden dat ik, als 'normaal mens' niet onder woorden kan brengen

Krishnamurti is zo'n man, ik ben enorm fan van hem en lees met regelmaat hoofdstukken terug uit de velde boeken die hij achterliet.

Hij verwoordt als geen ander heel sterk een gevoel wat ik heb, namelijk dat tijd, psychologische tijd wel te verstaan, niet bestaat. Tijd is verzonnen door mensen. Als praktisch middel om de bus te halen of een afspraak te maken. Of oud & nieuw te vieren.
Wellicht is het interessant om heel even bij die geweldig interessante factor ‘tijd’, die ook ik nog altijd niet kan bevatten, stil te staan op de laatste dag van het jaar.
In onze levenswandel, die zich in ons denken afspeelt op een soort denbeeldige tijdslijn, zijn wij eigenlijk continu in conflict met onszelf. We zijn hebzuchtig, gewelddadig, jaloers of boos maar we zouden daar best vanaf willen. Volgend jaar.
We zijn bezig om iets beters te worden, ergens voor aan het vechten, iets te bereiken en daar is tijd voor nodig. Daarbij zoeken we houvast in geloof, symboliek, politiek, ons milieu, rituelen, dogma’s en overtuigingen die ons juist uit elkaar drijven.
En we voelen angst om tekortkomingen of slechte eigenschappen te onderkennen, laat staan deze direct, dus nu, aan te pakken. Dus blikken wij terug naar het verleden en beloven wij onszelf dat het beter gaat worden, volgend jaar bijvoorbeeld. Alsof we afsluiten wat in 2014 heeft plaatsgevonden en het in 2015 weer beter gaan doen. We zetten tijd in om ‘beter’ te worden, maar gedurende die periode blijven we wat we zijn en waar we waren ergo in de knoop met onszelf.
Maar hoe zit het nou? Want liefde is tijdloos. Gedachten zijn tijdloos. Geluk is tijdloos, want altijd in het heden, los van denken. Daarin zit geen verleden en geen toekomst. De euforie die je ervaart bij  verliefdheid , de geboorte van een kind, natuurschoon om je heen, of het proeven van een uitzonderlijk mooi gerecht, daarin bestaat geen tijd. Dan mag je toch concluderen dat tijd ontstaat door innerlijke onvrede, doordat we méér of beter willen?
Hier moet ik ook naar mijzelf eerlijk zijn: ik kom er niet uit, waarschijnlijk omdat ik niet intelligent genoeg ben om dit alles te doorzien. Ik weet alleen dat er momenten zijn waarop een soort rust bereikt wordt, bijvoorbeeld als je kijkt naar een mooi kunstwerk, een boom, je lief liefhebt, intensief sport, luistert naar schitterende muziek. Het zijn de momenten zonder weerstand, zonder strijd.
Een toestand die je het liefst wilt vasthouden, ongrijpbaar lijkt te zijn. Maar in 2015 ga ik ervoor vechten!

Tsja, je zult begrijpen, ik geloof niet zo in tijd, en daarmee ook niet in verjaardagen en andere symbolische momenten (die door mensen overigens commercieel worden uitgemolken) waaraan wij vasthouden zoals oud & nieuw. Maar zoals zo vele zaken in ons leven dubbel zijn geloof ik wel in naastenliefde, saamhorigheid en dat soort zaken. En daarom vind ik het stiekem wel oergezellig en fijn hoor, deze nostalgische winterse dagen (waarin we even de tijd vergeten)
Dus wens ik iedereen liefde, gezondheid, voorspoed en vooral inzicht voor 2015.

Oh shit, ik moet opschieten want dit epistel moet op tijd af!

In de laatste afleveringen van dit jaar, die ik mocht presenteren samen met mijn moeder, die overigens vandaag 85 wordt (!), bereiden wij samen Huzarensalade en Trifle (over nostalgie gesproken), hier de recepturen.



Ga snel naar de gerechten database om deze heerlijke recepten te zoeken!


Afbeeldingen

Zoek in gerechten




Website ontwikkeld door Media647 | Produktiekeuken TV | Design in beeld